รับสมัคร Senior Graphic Designer – 1 ตำแหน่ง

มีประสบการณ์การทํางานอย่างน้อย 2 ปี เชี่ยวชาญงาน identity และ environmental graphic

ทำงานละเอียดละออ มีความรับผิดชอบสูง และสนุกกับงาน

ติดต่อสอบถาม หรือส่งประวัติและผลงานมาได้ที่ info [a] conscious.co.th

หนังสือ คู่มือการเรียนรู้มิวเซียมสยามสำหรับคุณครู ‘ไขความลับสุวรรณภูมิ’ จัดทำโดยสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ (Museum Siam)

เนื้อหาของหนังสือคือการอธิบายเนื้อหาของนิทรรศการแต่ละห้องภายในพิพิธภัณฑ์ เพื่อให้กลุ่มเป้าหมาย คือ คุณครู สามารถนำข้อมูลไปอธิบาย และนำเด็กๆ เที่ยวชมได้อย่างสนุกสนานขึ้น

แบนเนอร์ และ key visual สำหรับคอนเสิร์ต “สัตวาพาเพลิน” โดย คุณบัณฑิต และ คุณแมรี่ อึ้งรังษี มีโจทย์คือต้องการให้เป็นคอนเสิร์ตที่ผู้ปกครองสามารถพาเด็กๆ มานั่งฟังด้วยกันได้อย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน จึงใช้ภาพการ์ตูนที่วาดด้วยลายเส้นสบายๆ มาจัดองค์ประกอบให้ครอบครัวของคุณบัณฑิตอยู่ในป่าท่ามกลางฝูงสัตว์ที่เป็นมิตร

ภาพเบื้องหลังการทำงานออกแบบแผงลวดลายฉลุ สำหรับสำนักงานแห่งหนึ่ง

ตอนนี้หลับตาก็เห็นภาพเป็นแพทเทิร์น…

เราได้ออกแบบหนังสือ Asia Conserved ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมที่ได้รับรางวัลอนุรักษ์จาก UNESCO ตั้งแต่ปี 2007 และขณะนี้กำลังออกแบบเล่ม 2 โดยมีกำหนดเสร็จในต้นปี 2553

ขณะนี้ หนังสือเล่มดังกล่าว ได้ถูกนำมาจัดแสดงที่ชั้น 3 ของ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร พร้อมกับพรีวิวของเล่ม 2 บางส่วน เชิญเข้าชมได้ตั้งแต่บัดนี้ถึงวันที่ 31 ม.ค. 2553

งานวันเกิดของวีร์ ที่ชวนทีมงานรุ่นเก่า และน้องฝึกงาน มาร่วมกินชาบูกับทีมรุ่นปัจจุบัน ทำให้พี่น้องกลมเล็กกับกลมใหญ่ที่พลัดพรากจากกันไปนานได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

หวังว่าการสิ้นสุดของโครงการนี้ จะเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่ในแวดวงกราฟิกดีไซน์ของไทย

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2552 วีร์ ได้มีโอกาสได้ไปร่วม “ปล่อยของ” ในงาน Pecha Kucha Night Bangkok ครั้งที่ 6 ที่สยาม ดิสคัฟเวอรี่ เซนเตอร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”

โจทย์คราวนี้บังคับมาว่า “graphic design = . . .” พวกเราเลยได้นั่งถกกันถึงความหมายของงานออกแบบกราฟิกที่ดี และปรัชญาในการทำงานของแต่ละคน เรียบเรียงออกมาเป็นประเด็นหลักสามข้อที่ทั้งสามคนเห็นพ้องต้องกัน แล้วนำมาวิเคราะห์พร้อมทั้งยกตัวอย่างจากกรณีศึกษา ดังนี้

1. กราฟิกดีไซน์สำหรับผมคือการออกแบบสิ่งที่รับรู้ได้ด้วยตา แล้วเกิดการอ่าน
การอ่านในที่นี้ไม่ได้แปลว่าอ่านตัวหนังสือ แต่เป็นการตีความจากสิ่งที่ตารับรู้ ซึ่งมันอาจจะเป็นภาพ สัญลักษณ์ สี การจัดองค์ประกอบ หรือข้อมูลอื่นใดก็ตาม

2. การออกแบบนี้จะต้องทำหน้าที่แก้ปัญหาในการสื่อสาร
กราฟิกดีไซน์ต้องช่วยแก้ปัญหาที่เกิดจากความพยายามสื่อสารข้อมูลอะไรบางอย่างให้ผู้รับสารได้เข้าใจ โดยมีประสิทธิภาพสูงสุด เข้าใจง่ายที่สุด ในเวลาที่สั้นที่สุด

3. นอกจากการแก้ปัญหาแล้วยังต้องคำนึงถึงความเหมาะสม
ตัวงานต้องไปดำรงอยู่ในบริบทที่ตั้งใจได้อย่างไม่แปลกแยก และต้องไม่ขัดแย้งกับพื้นฐานการรับรู้ของผู้รับสาร กล่าวคือ วิธีการแก้ปัญหาของงานชิ้นหนึ่ง อาจไม่สามารถใช้กับงานอีกชิ้นหนึ่งได้ถ้าไม่มีความเหมาะสม

4. แต่สิ่งที่สำคัญคือ ต้องใส่ความคิดสร้างสรรค์ลงไปด้วย
ต่อให้เป็นการแก้ปัญหาที่เหมาะสม การทำให้งานมีความโดดเด่น จับใจ ไม่แห้งแล้ง ต้องเติมความจินตนาการและคิดสร้างสรรค์ลงไปด้วย

5. กรณีศึกษาแรก “ห้องน้ำ”
ขอยกตัวอย่างงานออกแบบกราฟิกในชีวิตประจำวันสักสามตัวอย่าง เริ่มต้นด้วย การชี้บ่งหน้าที่ใช้สอยของ “ห้องน้ำ” แค่ภาษาไทยภาษาเดียว ก็มีคำที่ใช้แทนห้องน้ำได้หลายคำแล้ว และบางครั้งเราต้องสื่อสารให้คนจากต่างวัฒนธรรมเข้าใจว่า “นี่คือห้องน้ำ”

6. มนุษย์ห้องน้ำ – สัญลักษณ์สากล
กราฟิกดีไซน์จึงเข้ามาแก้ปัญหา โดยการสร้างสัญลักษณ์ที่เข้าใจร่วมกันขึ้นมา โดยเราเลือกที่จะใช้สัญลักษณ์แทนเพศชายและหญิงมาทำหน้าที่นี้ ไม่ได้ใช้สัญลักษณ์แทนกิจกรรม อาจจะเพราะว่ามันดูไม่เจริญตา และนี่คือตัวอย่างของการแก้ปัญหาแบบง่ายที่สุด สามัญที่สุด

7. สัญลักษณ์ห้องน้ำที่เหมาะสม
จากนั้นการแก้ปัญหา จึงถูกพัฒนาให้มีความเหมาะสมเพิ่มขึ้น ภาพที่แสดงอยู่คือสัญลักษณ์บนประตูห้องน้ำของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในย่านพาหุรัด มนุษย์ห้องน้ำที่มีความเป็นสากล ถูกดัดแปลงให้เข้ากับบริบททางวัฒนธรรมของกลุ่มเป้าหมาย ด้วยการแต่งตัว (สังเกตว่าคุณผู้หญิงใส่ส่าหรีแล้วดูหุ่นดีขึ้น)

8. สัญลักษณ์ห้องน้ำที่สร้างสรรค์
นอกเหนือจากนั้น จึงเป็นหน้าที่ของความคิดสร้างสรรค์ ที่จะตีความการใช้สัญลักษณ์แทนเพศชายและเพศหญิง ได้แตกต่างกันไปในความเป็นไปได้อีกนับไม่ถ้วน

9. กราฟพลังของป้ายห้องน้ำ
จะเห็นว่า การที่กราฟิกดีไซน์เข้ามาแก้ปัญหาง่ายๆ อย่างการชี้บ่งว่า “นี่คือห้องน้ำ” นั้น ต้องคำนึงถึงความเหมาะสมค่อนข้างมาก แต่ก็เป็นโอกาสให้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ได้อย่างเต็มที่

10. กรณีศึกษาที่สอง กราฟิกดีไซน์กับการจัดการข้อมูลของป้ายเมนูร้านน้ำ
การจัดการข้อมูลที่เป็นรายการ ซึ่งเราสามารถเห็นได้ทั่วไป ตัวอย่างแรกคือป้ายบอกรายการเครื่องดื่มของร้านขายน้ำแห่งหนึ่ง เราจะมองเห็นความสับสนของข้อมูล ไม่รู้จะอ่านตรงไหนก่อน

11. ความพยายามในการจัดการข้อมูล
ในขณะที่ร้านขายน้ำบางที่ พยายามจัดระเบียบข้อมูลให้เข้าใจง่าย มีโครงสร้างที่เป็นระบบ และมีการตกแต่งเพื่อความสวยงาม

12. การใช้สีในการจัดการข้อมูล
ส่วนร้านน้ำแห่งนี้ ที่อยู่ริมถนนซึ่งผมต้องผ่านทุกครั้งเวลาลงจากรถไฟฟ้าแล้วเดินเข้าออฟฟิศ พัฒนาขึ้นไปอีกขั้น โดยการใช้สีที่สอดคล้องกับผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มที่ขายอยู่ เช่น โอเลี้ยงสีดำ น้ำสับปะรดสีเหลือง แม้แต่สีเขียวที่แตกต่างกันของชาเขียว กับชาเขียวใส่นม ก็ยังถูกแยกแยะอย่างค่อนข้างชัดเจน

13. ความคิดสร้างสรรค์ในงานออกแบบกราฟิก ใครก็มีได้
นี่คือตัวอย่างของการใช้ความคิดสร้างสรรค์มาจัดการข้อมูล โดยผู้ที่ไม่ได้ประกอบอาชีพนักออกแบบกราฟิก กล่าวได้ว่า การออกแบบกราฟิก เป็นกิจกรรมหนึ่งที่คงอยู่ในชีวิตประจำวัน ตลอดเวลาที่มีการสื่อสารที่รับรู้ได้ด้วยตา

14. กราฟพลังของป้ายเมนูร้านน้ำ
ดังนั้น สำหรับการออกแบบเพื่อแสดงรายการข้อมูลในกรณีที่ยกมานี้ การแก้ปัญหา และความเหมาะสม มีน้ำหนักใกล้เคียงกัน แต่ความคิดสร้างสรรค์ ก็ทำให้เกิดการสื่อสารที่ชัดเจนขึ้น น่าสนใจขึ้นได้ โดยไม่ต้องคิดให้มันซับซ้อนเกินจำเป็น

15.  กรณีศึกษาที่สาม กราฟิกดีไซน์ของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
สำหรับที่ซึ่งเป็นเหมือนประตูบานแรกในการต้อนรับชาวต่างชาติเข้าสู่บ้านของเรา การออกแบบกราฟิกในการนำทางการสัญจรของผู้คนจำนวนมาก เริ่มตั้งแต่การเดินทางมายังสนามบิน จากทุกทิศทางในประเทศไทย จนถึงการประกอบกิจกรรมต่างๆ ในสนามบิน ที่ต้องรองรับผู้โดยสารจำนวนนับสิบล้านคนต่อปี

16. ระบบป้ายในสุวรรณภูมิ ไม่ช่วยแก้ปัญหา
งานออกแบบระบบป้ายนำทางและสัญลักษณ์ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไม่สามารถแก้ปัญหาที่เกิดจากการจัดการประโยชน์ใช้สอยภายในอาคารได้ เชื่อว่าคงไม่มีใครไม่เคยเจอปัญหาหาห้องน้ำไม่เจอจนต้องิดป้ายหลายอันเหลือเกิน นี่ยังไม่นับปัญหาอื่นๆ อีกมากมาย

17. ระบบป้ายในสุวรรณภูมิ ไม่เหมาะสม
แม้จะมีการพยายามนำความเป็นไทยแบบประเพณีนิยม เข้าไปสอดแทรกในอาคารที่เป็นการออกแบบสมัยใหม่ แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถสร้างภาพรวมของสถานที่ ให้เกิดความเป็นไทยแบบร่วมสมัยที่โดดเด่นขึ้นมาได้ ตัวอย่างเช่น เอาภาพลายไทยรูปทวารบาลมาติดตรงประตู แต่ก็ดันเอาป้ายกระดาษมาแปะทับซะงั้น นี่ยังไม่นับอีกหลายจุดที่มีกระดาษ A4, A3 เกลื่อนกลาด เกะกะสายตาไปหมด

18. ระบบป้ายในสุวรรณภูมิ ไม่สร้างสรรค์
น่าเสียดายที่ไม่ได้มีการคิดระบบสัญลักษณ์ขึ้นมาใหม่เพื่อสถานที่แห่งนี้โดยเฉพาะ สัญลักษณ์ภาพส่วนใหญ่ นำมาจากชุดสัญลักษณ์ของกระทรวงคมนาคมสหรัฐฯ ที่มีอายุกว่าสามสิบปี

19. กราฟพลังของงานกราฟิกในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
น่าเสียดาย และน่าเศร้า ที่สถานที่ซึ่งเป็นเหมือนประตูหน้าสู่ประเทศไทย ไม่ไดนำการออกแบบกราฟิกไปช่วยแก้ปัญหาในการให้ข้อมูล ไม่มีการสร้างภาพลักษณ์ที่เหมาะสม และขาดความคิดสร้างสรรค์ ในบางประเทศ แค่เราอยู่ในสนามบินก็รู้แล้วว่างานกราฟิกของเขามีคุณภาพ แล้วนี่มันสะท้อนถึงอะไร?

20. สรุป
การออกแบบกราฟิก คือการออกแบบสิ่งที่รับรู้ได้ด้วยตาแล้วเกิดการตีความ ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการแก้ปัญหาและความเหมาะสม และถูกส่งเสริมด้วยความคิดสร้างสรรค์ เพื่อทำให้การสื่อสารในชีวิตประจำวันเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

นี่น่าจะเป็นข้อสรุปของปรัชญาการทำงานในทีม conscious ของเราได้อย่างกระชับและตรงประเด็นที่สุด “แก้ปัญหา-เหมาะสม-สร้างสรรค์”

ขอขอบคุณทุกท่านที่มานั่งฟังกันจนเต็มที่นั่ง ต้องเสริมเก้าอี้แล้วยังมียืนฟังอยู่รอบนอกอีกต่างหาก ประสบความสำเร็จขนาดนี้ ยิ่งแปลว่าต้องบ่นกันต่อไปอีกนาน

ชมภาพเพิ่มเติมได้ จากลิงค์นี้ และติดตามรอชมวีดีโอคลิปได้ทาง www.designpaibonpai.com

Net’s typographic experiment – “Fern is Nuts”

อ่านบทสัมภาษณ์ วีร์ วีรพร ในฐานะผู้ดำเนินรายการของ “design ไป บ่นไป” พอดคาสท์เกี่ยวกับการออกแบบ บนเว็บ tcdcconnect.com ได้ ตามลิงค์นี้

อีกหนึ่งกิจกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ I am a Thai graphic designer

“design ไป บ่นไป ตอน เชื่อมั่นประเทศไทย กับนักออกแบบกราฟิก”

เตรียมตัวพบกับ การสนทนาสดครั้งแรก ของรายการพอดคาสท์ “design ไป บ่นไป” โดย 5 นักออกแบบกราฟิกขี้บ่น – วีร์ วีรพร (conscious) นำทีมบ่น ร่วมด้วย สุรัติ โตมรศักดิ์ (try2benice), สยาม อัตตะริยะ (colour party), เคลวิน หว่อง (k kelvin studio) และ วรทิตย์ เครือวาณิชกิจ (farmgroup)

พบกันวันที่ 7 ตุลาคมนี้ เวลา 17:00 น. ณ สยาม ดิสคัฟเวอรี่ เซนเตอร์

ติดตามความเคลื่อนไหวกิจกรรมนี้ได้ทาง Facebook

ได้มีโอกาสเข้าร่วมโครงการ  ”I am a thai graphic designer”  ซึ่งผลงานของเฟิร์นก็ได้สื่อถึงบุคลิกของตัวเองที่มีความสนุกสนาน    ร่าเริงและเพ้อฝัน   ที่ดูเหมือนอยู่ในโลกแห่งจินตนาการที่อะไรจะเกิดขึ้นก็ได้  :)

ผลงานของวีร์ ที่ส่งเข้าร่วมในโครงการ I am a Thai graphic designer ซึ่งตั้งใจแสดงให้เห็นถึงความเป็นไทยแบบมั่วๆ บ้านๆ ด้วยการนำวัตถุ, สัญลักษณ์ หรือสถานที่ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของนักออกแบบไทยมาแทนตัวอักษรแต่ละตัวของประโยคบอกเล่าที่เป็นโจทย์ของงานในครั้งนี้

สืบเนื่องจากโครงการ ” I am a thai graphic designer ” หรือ “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟฟิคไทย” ของอ.ติ๊ก (Santi Lawrachawee) หลังมีเวลาจากการดูซีรีย์เลยมานั่งทําแบบไม่คิดอะไรมาก เนื่องจากปกติต้องคิดมากตลอด โดยเริ่มต้นจากการวางpattern grid ในรูปแบบของสี่เหลี่ยมกากบาท

จากนั้นจึงนําพื้นที่ใน grid มาทําการจัดวางตัวอักษร จะสังเกตุได้ว่าจะมีการทับท้อนและการใช้มิติของชิ้นส่วนตัวอักษรบางตัว มาประกอบเป็นอีกตัวอักษรให้ยากลําบากต่อผู้อ่าน และนั้นคือความตั้งใจให้ผู้อ่านหยุดใช้เวลากับงานของเราถึงแม้ว่าจะทําให้หลายๆท่านหงุดหงิดไปบ้างก็ตาม

เมื่อวันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม 2552 พวกเราได้ไปรวมตัวกับชาวกราฟิกไทย เพื่อถ่ายรูปสำหรับใช้ในสื่อประชาสัมพันธ์โครงการ I am a Thai graphic designer ที่ลานหน้าห้างสยาม ดิสคัฟเวอรี่

กิจกรรมอีกมากมายของโครงการยิ่งใหญ่แห่งปีสำหรับชาวกราฟิกนี้ กำลังจะตามมาอีกเพียบในช่วงเดือนตุลาคม หนึ่งในนั้นคือการสนทนาสดครั้งแรกของ “design ไป บ่นไป” ด้วย

ติดตามข่าวคราวและรายละเอียดได้ที่ www.iamathaigraphicdesigner.com

CD package โดย วนิดา เด่นแดนไทย (Wanida Dendaenthai) อธิบายตัวตนของการที่เธอเป็น
คนนอนดึกโดยนํานกฮูกมาใช้แทนสัญญะดังกล่าว นอกจากนั้นยังสอดแทรกแนวคิดของเรื่อง
ฤดูกาลต่างๆเพื่อสื่อถึงอารมณ์ในแต่ละช่วงของการเปิด เทคนิคการนําผ้าดิบมาซ้อนทับบนกระดาษ
ถูกนํามาทดลองใช้เพื่อเพิ่มความน่าสนใจให้ชิ้นงาน

ภาพประกอบโดย วนิดา เด่นแดนไทย (Wanida Dendaenthai) ในภาพชุดนี้เธอถ่ายทอดอารมณ์หม่น
เหงา รวมถึงความรู้สึกนามธรรมเชิงลบ สีเทาดําและการใช้นกฮูกในเชิงสัญญะจึงถูกนํามาใช้ในภาพ
อย่างต่อเนื่อง สีแดง เหลือง นํ้าเงิน ถูกนํามาเบรคความรู้สึกหม่นให้มีสันและลูกเล่นที่น่าสนใจ นอกจากนั้น
เธอยังทดลองเทคนิคต่างๆเช่นการ ขูด ฉีก เจาะ แล้วนํามาซ้อนทับกัน เพื่อให้ได้ความใกล้เคียงกับสิ่งที่
ต้องการถ่ายทอดออกมามากที่สุด

ภาพประกอบโดย วนิดา เด่นแดนไทย (Wanida Dendaenthai) ชุดนี้เกิดจากอารมณ์เพ้อฝัน
ของเธอที่อยากระบายออกมาในรูปแบบภาพประกอบที่เปี่ยมล้นด้วยจินตนาการ  เธอหยิบยก
เอาเนื้อหาง่ายๆที่หลายๆคนมองข้ามมาถ่ายทอดอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะสอดแทรก
ลูกเล่นเล็กๆน้อยๆที่เปรียบเสมือนกับลายเซ็นของเธอ สีที่ใช้ดูสนุกสนานเฮฮาเป็นกันเอง รับรองได้ว่า
ใครที่เห็นงานชิ้นนี้เป็นต้องแอบอมยิ้มเล็กๆกันทุกคน